Ege ve Yeşil Uçurtması

Geçen hafta Cuma günü oğlumla Ankara Ahlatlıbel'de bir öğleden sonra geçirdik. Yolda giderken başladı "ben yeşil uçurtma istiyom" demeye. Şanslıymışız ki gerçekten de bi yeşil uçurtma bekliyormuş bizi orda. Hemen aldık. Ege çok keyif aldı, uçurtma uçurmaktan. Ama kelimenin tam anlamıyla "uçurmaktan" bahsediyorum. Ege genellikle elindeki ipi bırakıyor, ben ve oraya pikniğe gelmiş abileri ablaları arkasından koşuyorduk. Beyimiz de kahkahalarla gülüyordu halimize. Uçurtma dışında neler yaptık? Parkta "dönmeli" kaydıraktan kaydık, salıncakta sallandık vesaire.

Ege artık demek istediklerini diyecek kadar konuşabiliyor. Size bir kaç örnek vereyim:

Örnek1: "Baba kumandalı uçak olalımmm!" Bu söylendiğinde Ege'yi bir omzunuza yere yüzü bakacak şekilde alıyorsunuz ve iki kolunu yana açarak uçak sesi eşliğinde evi dolaşmaya başlıyorsunuz, her iniş sonrası: "Baba, bi daaa!!" serzenişi ile işlem tekrarlanıyor. Tek dezavantajı bir gün sonra ağrımaya başlayan kol kaslarınız :)

Örnek2:"Ege Babayı bu takarrr (kadar) seviyooo" eller iki yana alabildiğine açık bir şekilde yapılır. Aman yanlış olmasın.

Örnek3: "Bir gün bir gün bir çocukk, eve de gemiş kimse yokk, açmış bakmış dobalı (dolabı) ,şeker de sanmış ilacııı" Ne ettiysek bir türlü dolap dedirtemedik kerataya. Hipopotam'ı sorunsuz söyleyen dil dolap derken dönmüyo bi türlü. :)

Ege yaklaşık bir aydır, haftada üç gün yarımşar gün olmak üzere kreşe gidiyor. İlk başlarda biraz ağladı alışamadı. Ama ikinci haftadan sonra alışmaya başladı. Şimdi akşamları okul maceralarını anlatıyor bize.




-Okul'da Tan vardı, Tuna vardı, Damla Öğretmen vardı.
-Tuna Ağladı mı oğlum?
-Ağladı.
-Tan ağladı mı oğlum?
-Ağladı.
-Pekii sen ağladın mı Ege?
-Ağladım.


Kısacası çok özet bilgiler alabiliyoruz. Ama olsun başladık bi kere. İletişimin azı çoğu olmaz.
Şimdilik bu kadar. Herkese Sevgiler..